De ver van mijn bedshow is gedaan

Charlie HebdoGoh, ik wil het niet meteen zo hard stellen, maar de wereld lijkt wel om zeep te gaan, en daar moet dringend iets aan veranderen. Diegenen die de voorbije uren/dagen niet onder een steen hebben geleefd weten uiteraard wel waarover ik het heb: die verschrikkelijke aanslag bij Charlie Hebdo in Parijs. Voor wie het niet meer weet of dit pas veeeel later zou lezen: kortweg: terroristische aanslag op kantoor satirisch weekblad wegens Islamcartoons: een tiental doden, een veelvoud daarvan gewonden met enkelingen die kritiek zijn.

En laat ik eens eerlijk zijn: al dat nieuws van IS (of is het nu Isis?) dat stoute dingen aan het doen is ‘ginderachter’, dat begon stilletjes me zowat de keel uit te hangen omdat ja, dat is toch zo ver van huis en wat maakt het ook uit. Maar nu met die aanslag in Parijs, wat hooguit een paar honderd kilometer van onze deur is, begint enige schrik precies wel niet onlogisch te zijn. Schrik, maar ook wel wat frustraties eerlijk gezegd. Want als ik zo zie hoe sommige jongeren van buitenlandse origine niet negatief reageren op wat er gebeurd is (in tegendeel het soms zelfs toejuichten of iets zeggen zoals dat men oogst wat men gezaaid heeft… Om nog maar te zwijgen over die idioot van een Donald Trump… Zou die zijn tweets écht menen? Ik mag hopen van niet in ieder geval!

Een zwarte dag voor zowat de hele wereld, voor de persvrijheid en in alle andere opzichten!

Laat wat van je horen

*