De ver van mijn bedshow is gedaan

Charlie HebdoGoh, ik wil het niet meteen zo hard stellen, maar de wereld lijkt wel om zeep te gaan, en daar moet dringend iets aan veranderen. Diegenen die de voorbije uren/dagen niet onder een steen hebben geleefd weten uiteraard wel waarover ik het heb: die verschrikkelijke aanslag bij Charlie Hebdo in Parijs. Voor wie het niet meer weet of dit pas veeeel later zou lezen: kortweg: terroristische aanslag op kantoor satirisch weekblad wegens Islamcartoons: een tiental doden, een veelvoud daarvan gewonden met enkelingen die kritiek zijn.

En laat ik eens eerlijk zijn: al dat nieuws van IS (of is het nu Isis?) dat stoute dingen aan het doen is ‘ginderachter’, dat begon stilletjes me zowat de keel uit te hangen omdat ja, dat is toch zo ver van huis en wat maakt het ook uit. Maar nu met die aanslag in Parijs, wat hooguit een paar honderd kilometer van onze deur is, begint enige schrik precies wel niet onlogisch te zijn. Schrik, maar ook wel wat frustraties eerlijk gezegd. Want als ik zo zie hoe sommige jongeren van buitenlandse origine niet negatief reageren op wat er gebeurd is (in tegendeel het soms zelfs toejuichten of iets zeggen zoals dat men oogst wat men gezaaid heeft… Om nog maar te zwijgen over die idioot van een Donald Trump… Zou die zijn tweets écht menen? Ik mag hopen van niet in ieder geval!

Een zwarte dag voor zowat de hele wereld, voor de persvrijheid en in alle andere opzichten!

Nieuwe paus!

witte rookAllez vooruit, een nieuwe paus! Niet dat ik zo’n pilarenbijter ben, maar gisteren heb ik nu toch wel even naar televisie blijven kijken. Ik moet zeggen, het is toch een beetje bizar. Zo’n kerel van een eind in de zeventig komt daar dan naar buiten als nieuwe kerkleider, en op het Sint-Pietersplein wordt iedereen uitzinnig… Traantjes en al. Ik vind het ergens wel fascinerend dat zo’n kerel met ie druk om kan… Zo veel mensen die je aanmoedigen, die hun vertrouwen in jou stellen… En dat terwijl zo’n paus toch eigenlijk niets doet, en eigenlijk ook geen contact heeft met de mensen…? Of is dat zo’n beetje zoals met de voetbal: hopen dat het jouw land wordt? :)

Rik Torfs en Jan Becaus konden gisteren hun verontwaardiging toch echt niet onder stoelen of banken steken, merkte ik. :D Ze waren volop aan het babbelen over een Italiaan waarvan ze dachten dat ‘m het zou worden, en dan verschijnt daar een andere kerel. :D Echt iets dat zo uit een komische film zou kunnen komen.

Ik begrijp dat eigenlijk niet… Allez, vind het allemaal wel goed hoor, als daar mensen gelukkig van worden dan is dat alleen maar toe te juichen natuurlijk. Maar ik moet toch zeggen dat ik nooit naar Rome zou gaan om te zien wie het wordt. En ze zeggen wel eens dat dat alleen oudere mensen zijn, maar dat is dus niet waar: er zijn van die jongerenconventies en die zijn blijkbaar erg populair…

Ik kan er niet bij.

Rijden bij regenweer blijft moeilijk…

Vandaag in de krant: “Het risico op ongevallen verdubbelt bij regenweer.” – een bericht van Touring na het zoveelste dodelijk ongeval op de weg vannacht. Zeer spijtig natuurlijk, een dode, maar hoe komt dat toch dat mensen bij het zien van een druppel nat plots als complete debielen beginnen te rijden?

Je hebt van die idioten die, uiterst links rijdend of niet, plots alles dicht gooien wanneer er een regenvlaag opsteekt. Snelheid matigen is een goed idee, maar ga zo rechts mogelijk rijden en vertraag op rustige manier. Het is niet omdat je de weg door hevige regenval niet meer ziet, dat je plots in een afgrond gaat rijden – zeker niet op een autostrade. Van 150 naar 70 km per uur in enkele seconden is zowat het slechtste plan dat je kan hebben op dat moment.

Dan heb je van die mensen die zich ergeren aan de mensen in voorgaande alinea, en die beginnen dan de achtervolging of het nerveus van rijstrook wisselen. Ook levensgevaarlijk. Rustig blijven is op dat moment veel slimmer. Als je niet tijdig kan stoppen omdat het wegdek natter ligt, zit je op je voorligger. En de zichtbaarheid gaat naar beneden, dus als een gek beginnen wisselen van rijstrook is niet zo’n goed plan.

Mijn advies: blijf kalm. Niemand kan er iets aan doen en iedereen wil veilig met zijn auto thuis geraken, zonder kleerscheuren. En als je echt niet durft rijden, hou dan anderen niet op en ga niet in de weg rijden, maar hou de uiterst rechtse rijstrook of zet je langs de kant van de weg tot het wat minder is. Veilig naar huis met Alain! ^^